Irreëele gedachten tijdens zwangerschap

geplaatst in: Zwangerschap | 0
  • dat je denkt dat je de (hele hele kleine, prille) baby eruit perst bij een grote boodschap;
  • of het nekje/armpje/beentje niet knakt als je auto rijdt (en dus rechtop zit) en je mini voelt duwen in je schaamstreek;
  • of je baby al gehoorbeschadiging op kan lopen als grote broer of zus nogal hoog en hard gilt;
  • of die kleine in je buik ook zo’n ochtendhumeur heeft dankzij jouw hormonen;
  • (terwijl je een handje bovenin voelt en een voet onderin, terwijl je voorover bukt) – “Hoe is dit anatomisch mogelijk?!”
  • gevolgd door “Shit, breek ik de rug/nek/het been van mijn baby niet als ik mijn teennagels probeer te lakken?
  • dat je je afvraagt of de baby al wel Nederlands verstaat als je tegen hem of haar praat;
  • of dat er überhaupt echt een mensje in je zit en stiekem niet een of andere parasiet of een kleine pup ofzo 😉

En zo gaat het zo’n beetje de hele dag door met kleine dingen. Inmiddels weet ik na het op de wereld zetten van 2 gezonde kindjes, dat het wel meevalt met dat breken, dat kleintjes flexibel zijn, dat gelakte teennagels bij de bevalling een must zijn, dat Quinn slechts Oost-Indisch doof is en dus niets heeft overgehouden aan Olivia’s uithalen toentertijd en dat een miskraam gebeurt als het gebeurt, maar niet omdat jij moet poepen 😉 Nergens voor nodig dus die irreëele gedachten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.