#veganchallenge

geplaatst in: Gezondheid | 0

Na 8 jaar vegetarisch eten, hebben Joost en ik deze maand het veganistisch eten een kans gegeven. Het idee te stoppen met alle dierlijke producten en ingrediënten speelde al langer, maar op de één of andere manier hebben we dat nooit doorgezet. Sterker nog: tijdens mijn ‘sportregime’ het halfjaar voor ik zwanger werd aten we meer eieren en kwark dan ooit vanwege de eiwitten en het uitgebalanceerde menu, dus kwam veganistisch eten niet meer in me op. Tot het moment dat ik de zwangere kilo’s en suikertrek spuugzat was en de Veganchallenge voorbij zag komen op de blog van Squatcilla.

Na de kraamperiode?

Het was een soort ‘nu of nooit’ wat mij betreft. Een maand of 2 geleden bespraken Joost en ik het veganistisch eten weer eens en besloot ik min of meer dit na de kraamperiode een kans te gaan geven. Dus na onze zomervakantie, als mini een maand of 2 is en ik weer mag gaan sporten. En dan dus alle zooi het huis uit en een berg groenten erin 🙂 Waarom veganisme niet nu al een kans geven?! Zo gezegd, zo gedaan. Ik stuurde Joost op dinsdag een appje met een link naar de Veganchallenge, wachtte op zijn enthousiaste reactie, paste een en ander aan in onze bestelling bij Ah.nl en zaterdag 1 april startten we. Iemand die nog 3 bakjes kwark en een emmertje Griekse yoghurt kan gebruiken? De eitjes die we nog op voorraad hadden eten de kinderen op, maar hiervan moeten ze niks hebben.

Even wennen en vooral: ingrediënten checken

Het is even zoeken deze eerste week. We zijn inmiddels onwijs gewend aan roerei bij het ontbijt en kwark ’s middags of ’s avonds en dat moet dus vervangen worden. Momenteel ontbijten we beiden met havermout. Lekker, voedzaam en voldoende variatie mogelijk (zo eet Joost hem het liefst koud als overnight-oats en wissel ik warm en koud en verschillende fruitsoorten graag af). De ‘zuivelsnack’ hebben we vervangen door yoghurt met Alpro (die met kokossmaak is echt goddelijk) en we hebben weer meer sla, andere rauwkost, noten en een luxe plantaardige spread voor op (knacke)brood gehaald. Vlees en vis aten we al niet, dus wat dat betreft verandert er weinig. Wel verbaasde ik me over de hoeveel dierlijke ingrediënten er zitten in sommige vleesvervangers en koekjes.

Lees ook:  Schoon eten en Rapley
Weer zin om van alles uit te proberen

Hormonen doen nare dingen met me. Ik krijg namelijk alleen maar zin in ongezonde troep. En geef daaraan toe. En hoewel ik dit direct merk aan mijn lichaam, mijn gesteldheid, krijg ik het niet gestopt en koop ik een dag later weer koek, snoep of chocola. Tot nu, want veganistisch eten betekent dat veel ongezonde troep automatisch afvalt. En ik weer helemaal zin krijg om van alles uit te proberen. Dat wat ik eigenlijk sinds de geboorte van Olivia al deed: zoveel mogelijk onbewerkte zooi eten en zoveel mogelijk zelf bakken. Experimenteren met lunchrecepten en salades, zelf patatjes van zoete aardappel en pastinaak maken enzo. Ik vind het heerlijk en of het nu de #veganchallenge of mijn hormonen van het laatste trimester zijn: i’m back on track. Weg met de suikertrek, weg met de zooi, weg met dat gesnaai. Hoewel het bakken zonder eieren nog wel even (heel erg) wennen is trouwens.

De moraal van dit verhaal? Joost en ik eten deze maand volledig veganistisch. En als het bevalt blijven we dat doen. Voor de kindjes geldt hetzelfde als met het vegetarisme: zij krijgen het wel en mogen later hun eigen keuze maken. Ook wat betreft sporten, uitgebalanceerde voeding en voldoende eiwitten voorzien we geen problemen. Er zijn gelukkig tal van plantaardige eiwitbronnen.

To be continued …

Laat een reactie achter