Zwangerschap beleven met kleuter

geplaatst in: Opvoeding, Zwangerschap | 1

Zwanger zijn met een kleuter aan je zijde, ik vind het bijzonder. Sowieso is het geweldig om zwanger te mogen zijn van een volgend kindje en dat mét je andere kindje te kunnen beleven, maar de 19 tot 26 maanden die Olivia telde toen ze wist dat Quinn in mijn buik groeide, zijn ontzettend anders dan hoe we het nu samen beleven.

Mijnlevenalsmama | Zwanger en kleuter

“Maar jouw buik is nog klein nu hé mama?”

Joost en ik vertelden de meisjes dat ze een broertje of zusje erbij zouden krijgen rond 9 weken zwangerschap. Met 3 goede echo’s op zak durfden we het aan. Waar Quinn het allemaal nog niet echt begreep (ze was toen 22 maanden), was Olivia direct door het dolle. “Maar jouw buik is nu nog klein he mama, net zoals eerst bij Quinn? En als jouw buik dan groeit, wordt de baby bijna geboren.”

Vanaf dat moment wordt er regelmatig kritisch naar mijn buik gekeken en nu we richting hoogzwanger gaan weet onze kleuter dondersgoed dat het niet lang meer gaat duren. Ze weet dat de baby inmiddels formaatje Baby Born-pop is, dat ik mijn avondeten niet altijd op krijg omdat er maar een klein stukje ruimte voor het eten in mijn buik over is, dat de baby kan schrikken van harde geluiden én ik heb haar laatst uitgelegd dat alle baby’s bloot zijn in de buik en dat het daar niet koud is (ze vond het maar een raar idee dat babies bloot geboren worden – want dat is toch koud?)

Alles begrijpen en herinneringen ophalen

Olivia heeft het natuurlijk al eens gedaan, grote zus worden. Ze was 2 jaar en (bijna) 2 maanden oud toen Quinn geboren werd. Quinn is straks precies 2.5 als de baby komt (tenzij ik eerder beval, maar daar gaan we na 2 voldragen zwangerschappen gemakshalve niet vanuit). Slechts 4 maanden ouder dan dat Olivia was, maar een wereld van verschil. Enerzijds omdat ons peutermeisje al sinds het begin van de zwangerschap van alles van de kleuter leert over het grote-zus-zijn, over het helpen strakjes, over hoe de baby nu groeit en in mijn buik ligt.Ook heeft Quinn momenteel meerdere kleine babies op haar groep op het kinderdagverblijf, dus ze ziet hoe het daar gaat. En last but not least: de ontwikkeling tussen nét 2 en 2.5 jaar zijn is enorm. Net als dat 2.5 en 3 jaar een wereld van verschil is. Peuters van 2.5 begrijpen sowieso ontzettend veel, kunnen dingen beter plaatsen en bewegen zich al een stuk ‘volwassener’ dan toen ze nog maar net dreumes-af waren. Allemaal voordelen voor straks als mini er is.

Lees ook:  Back in shape na bevalling: status en motivatie

Terug naar het beleven van de zwangerschap met een kleuter aan je zijde. Ik vind het ontzettend speciaal zo saampjes met Olivia, omdat ze ALLES begrijpt wat je zegt. Over de groei en ontwikkeling van de baby, over hoe het straks gaat met de bevalling en mijn buikwond plus herstel, over wat waarvoor nodig is qua uitzet etc. Daarnaast kan ik herinneringen ophalen met haar. De ene keer haalt ze zelf aan hoe het was toen Quinn was geboren en steeds groter groeide en meer zelf kon, de andere keer vraagt ze hoe het toen ging of wil foto’s zien van zichzelf of haar zusje als baby. Om vervolgens net als ik te fantaseren over mini strakjes.

Een nadeel over het beleven van de zwangerschap met een kleuter? Je hebt nog meer (soms moeilijke) vragen te beantwoorden, ik weet nu al dat ik heel veel moet gaan kolven omdat de meiden flesjes willen geven én ik heb me bijna versproken met de babynaam die we bewust geheim houden voor Olivia, omdat ze namen ging raden, expres om mij uit de tent te lokken 😉

Een Antwoord

  1. is een hele andere belevenis dan de eerste keer vind ik. Je hebt sowieso minder tijd en er zijn andere belevenissen en gevoelen.

Laat een reactie achter