Dagboek van een zwangere #14

geplaatst in: Zwangerschap | 2

Mijn laatste zwangerschapsupdate. Aanstaande zaterdag ben ik 39 weken zwanger, het zal dus geen verrassing zijn dat ik een dezer dagen ga bevallen. Dat mini gehaald wordt middels een gentle sectio. Nog altijd denk ik dat we wederom de geplande datum gaan halen. Ik bedoel, Olivia bleef tot dan toe (39 weken exact) zitten en Quinn (39+2) ook.

We’re doing just fine

Al voor Olivia’s voorjaarsvakantie begon, begon het: moeders op het schoolplein vroegen of ik het nog een beetje vol kon houden. Tel daar twee weken ‘afwezigheid’ vanwege vakantie en een buik groeispurt bij op en het plaatje is compleet. Ik krijg meermaals per dag de vraag hoe het gaat. Of het nog gaat. Mijn antwoord is steevast dat het zijn gangetje gaat. “De laatste loodjes, nog een paar dagen. En zolang ik niet te veel wil doen, gaat alles wat ik wil goed.” Zo is het ook echt, we’re doing just fine. Baby en ik.

Wekelijks rondje ziekenhuis

Nu ik medisch ben, maak ik wekelijks een rondje door het ziekenhuis. Of nee, rondje is overdreven. Het is een retourtje gynaecoloog met aansluitend vorige week een intake bij anesthesie en deze week een rondje bloedafname. Hoort erbij. Het enige ‘minpuntje’ is dat ik dit doe tijdens schooltijd van Olivia, maar dus mét Quinn in mijn kielzog. Nu zou ik die controles kunnen plannen op de dagen dat Quinn naar het kinderdagverblijf gaat en ik normaliter aan het werk was, maar …

De geringe vrije dagen die ik heb tijdens mijn verlof spendeer ik namelijk op de bank en de laptop. Thuis. Met niks doen. Heerlijk! Los van dat alle houdingen qua zitten en liggen me na verloop van tijd pijn gaan doen en ik altijd denk dat zo’n dag langer is dan hij in werkelijkheid voelt – maar goed, ook dat hoort erbij 🙂

Lees ook:  20x 'fijne eerste keer' na zwangerschap
Het was geweldig!

Ondanks de hormonen die me zo irriteerden deze zwangerschap. En ondanks dat ik het bij vlagen moeilijk vond om van de zwangerschap te genieten, vooral omdat het een stuk zwaarder was om 2 kleine kinderen om je heen te hebben dan 1 peuter destijds met Quinn in mijn buik, was het weer geweldig. Geen grote lichamelijke mankementen, een gezonde baby in mijn buik, vermoeiende maar bijzondere laatste loodjes, een sterk lichaam dat me de gehele zwangerschap heeft laten sporten en een goed excuus om veel te ongezond te eten de afgelopen maanden.

Zwanger zijn, het was geweldig. Alle keren. Maar nu ben ik er klaar mee, kom maar op met die baby – we zijn er aan toe!

2 Responses

  1. Caro

    Oh zo spannend! Dat heb je weer eens prima gedaan ! Ik wens je heel veel succes toe!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.