Drie kinderen – hoe moeilijk kan het zijn?!

geplaatst in: Gezinsleven | 1

Waar ik me bij Quinn toen ik zwanger was druk kon maken om hoe het zou zijn met een tweede kindje erbij, hoe ik het allemaal in godsnaam moest gaan doen enzo, maak ik me nu absoluut geen zorgen om een derde kindje erbij. Twee kinderen is al retedruk, dus kom maar op met die derde. Hoe moeilijk kan het zijn?

Mijnlevenalsmama | Van 2 naar 3
Baby, Olivia, Quinn – drie kleine kindjes – hoe moeilijk kan het zijn? 😉
Veranderende dynamiek, weer even wennen

Natuurlijk is het onwijs wennen met weer een baby in huis. We moeten wennen aan elkaar, Charlie vraagt heel veel aandacht – zoals babies dat doen. Dat is wennen voor Olivia, maar ook zeker voor Quinn. Zij heeft het immers nooit eerder meegemaakt. Het is wennen voor Joost, voor mij, voor het hele gezin. De dynamiek verandert, dingen die zo vanzelfsprekend waren (zoals bijvoorbeeld dat wij ons rustig konden douchen terwijl de meiden in de badkamer of hun eigen kamer rondhingen), zijn voorlopig even anders. Er stromen zo’n 8 voedingen tussendoor om maar iets te noemen 😉 Maar er tegenop zien? Nee dat niet. Leuk, gezellig, inspannend, vermoeiend, uitdagend – dat allemaal wel.

Mee in het (school)ritme

Hetgeen ik me, nu ik dit hoog-hoogzwanger typ, nog het meest zorgen om maak, is hoe de kleine straks mee gaat in het ritme en hoe ik met baby en peuter tweemaal per dag heen- en weer moet naar school voor de kleuter. Aan de andere kant: ook dat zal wel loslopen. Het grote nadeel is alleen dat ik na 3, 4 uur slaap (waarschijnlijk niet eens aan één stuk), direct na de vroege ochtendvoeding om 5 uur, half 6 al in de douche moet springen om om 8 uur de deur uit te kunnen met de drie meisjes.

Lees ook:  Vijf jaar moeder ...

Lekker luieren en in pyjama blijven hangen is er niet meer bij als je een schoolgaand kind hebt 😉 Ergens mis ik dat wel, maar aan de andere kant is het ook lekker om met Quinn te kunnen spelen als Charlie slaapt of om lekker met Charlie te kroelen en van een kop koffie te genieten terwijl Quinn speelt. En dan straks alle drie de meisjes om me heen, want half juli begint de zomervakantie. Dat ze dan in pyjama in de tuin mogen spelen of ik ze beneden op de bank even snel was met een washandje en we alle vier naar buiten gaan. Dat Charlie en ik chillen onder het zonnescherm en Quinn en Olivia spelen met de waterbaan, in de zandbak of het zwembadje. Ik zie het helemaal voor me! Dat ‘moeten’ douchen nog voor Joost de deur uit gaan om half 8 neem ik voor lief. Even 5 minuten voor mezelf, even de korte nacht van me afspoelen en mezelf opfrissen voor een dagje mee in het kinderritme. Genieten!

Vertel eens, vond jij het een grote verandering toen er een volgend kindje bij kwam?

Een Antwoord

  1. Wij hebben er nu 4, onze jongste is net 1 geworden. Ik moet zeggen, het is mij echt heel erg meegevallen, dit laatste jaar. (Moeten we het even niet over het slapen hebben, na 3 snelle door-slapers, komt de jongste nog steeds minimaal 2x per nacht, hij doet dus nog steeds niet aan doorslapen..) Alle cliché’s zijn waar vind ik, zodra je een paar kinderen hebt, doe je de volgende er gewoon bij 😉
    Ik vind het weleens lastig om zijn slaapjes zo te plannen dat ik ‘m niet wakker hoef te maken als we naar school moeten, want slaap kun je nou eenmaal niet afdwingen, maar over het algemeen gaat dat ook vrij goed en gaat hij gewoon in het gezinsritme mee.
    Je moet misschien eerst je draai weer wat vinden, maar het gaat bij jullie ook helemaal goed komen!

Laat een reactie achter