Dagboek van een (ex-)zwangere #15

geplaatst in: Zwangerschap | 0

Tijdens deze gehele zwangerschap heb ik dagboekjes bijgehouden. Om de week konden jullie meelezen over het wel en wee hier thuis. Gelukkig was het wederom vooral ‘wel’ in plaats van ‘wee’ en kijk ik écht met een enorm tevreden gevoel terug op de zwangerschap van Charlie. Het was zwaar omdat Olivia en Quinn nog relatief klein zijn en de hele dag mijn aandacht opeisen. Aandacht die door vermoeidheid en hormonen en tegen het einde een log lijf, soms uit mijn tenen moest komen. Tegelijkertijd was het mooi, juist omdat ik het met de oudste twee mocht beleven. Het was afzien. Vooral voor Joost. En het was het allemaal waard. Meer dan waard!

Fijne zwangerschappen

Ik schreef eens dat zwangeren mijn hobby was. Daar ben ik deze derde keer op teruggekomen 😉 Sterker nog: ik kon me zwanger werkelijk niet voorstellen hoe ik het twee keer daarvoor ZOOO geweldig heb gevonden. Maar nu, nu ik erop terugkijk een week na de bevalling, heb ik dat gevoel weer. Man, wat is het toch bijzonder, fijn, mooi, geweldig! En wat is mijn lichaam toch goed in zwanger-zijn!

Mijnlevenalsmama | Ex-zwanger

Zwanger-zijn is dus toch mijn hobby – maar wel eentje die vanaf nu naar de achtergrond schuift. Eentje die ik ga vervangen, een afgesloten hoofdstuk. We zijn gezegend met drie gezonde kindjes, drie meiden, ons huis is gevuld, ons hart is gevuld, ons gezin is compleet.

Lichamelijke prestatie

De zwangerschap van Charlie was lichamelijk echt een topper. De keren dat ik stijfjes liep vanwege mijn bekken zijn op 2 handen te tellen, bukken ging prima tot op de laatste dag, van gedoe met omdraaien in bed kreeg ik de laatste 2 weken pas last en zonder mijn hand ervoor om te draaien liep ik met ruim 38 weken zwangerschap nog door het winkelcentrum of het tuincentrum met 2 kleine kindjes om me heen.

Lees ook:  Opruimwoede

Desalniettemin was het bij vlagen zwaar. Ik bedoel: lekker zitten eten met zo’n enorme skippybal tussen jou en de eettafel is een uitdaging, op de toilet word je verplicht kaarsrecht te zitten, op- en af de fiets stappen wordt een kwestie van goed op je evenwicht letten en over opstaan van een lage bank wil ik het niet eens hebben.

Over die striae die in de laatste (!) week nog op mijn buik verscheen ook niet. Evenals over die +25 kilo (waarvan er maar liefst 5 in de laatste twee weken bij zijn gekomen dankzij de warmere dagen eind mei), mijn enorme kont en bovenbenen die niet razendsnel zullen verdwijnen en dat geflubber op mijn buik momenteel. Maar je weet wat ‘ze’ zeggen he? “Het hoort erbij” – dus laat ik het er verder niet over hebben 😉

Genieten, genieten, genieten

Zwanger-zijn, het is fantastisch. Bijzonder, vermoeiend, pijnlijk (zeker de laatste weken als je kindje zich in hele rare posities weet te wurmen), soms frustrerend, geweldig, gezellig en nog veel meer. Maar een newborn naast je hebben liggen, die geluidjes, dat magische, die dagelijkse verandering én dan ook nog eens je lijf dat weer langzaam van jezelf wordt – dat is pas écht genieten!

Zeker omdat het hier de derde keer is. Het is niet meer nieuw, niet meer ‘spannend’, vooral vertrouwd. Bijzonder, geweldig, vermoeiend ook en bovenal: verwonderlijk. Charlie zat gewoon in mij! Negen maanden lang heb ik haar bij me gedragen, is ze gegroeid door mij, heeft mijn lichaam haar gevoed, gedragen, gekoesterd 

Laat een reactie achter