#veganchallenge – update

geplaatst in: Gezondheid | 0

Ruim voor de bevalling, ergens begin april, konden jullie lezen over de #veganchallenge die Joost en ik aan gingen. Ik eindigde die blog met ‘to be continued’, dus bij deze 😉 Hoe is een maand veganistisch eten ons afgegaan en het belangrijkste: hoe eten wij nu? Zijn we veganistisch blijven eten, hebben we nieuwe inzichten op gedaan? Je leest het vandaag!

Niks gemist, behalve …

Kaas! Ze zeggen niet voor niets dat je juist dat mist wat je niet mag toch? Dat heb ik zwanger dus enorm met rode wijn, en als vegan met oude kaas. Nou ja en crème fraîche bij de wraps, hoewel de verse guacamole die ik maakte een goede vervanging was.

Ons ‘nieuwe’ ontbijt met elke dag havermout in plaats van roerei beviel vanaf de eerste dag enorm goed. We variëren volop (fruitsoorten, warm, koud, noten of geen noten erbij etc.), dus het verveelt nog geen moment. Sterker nog: ik had de laatste weken voor de challenge al wat hormonale afkeer van de eitjes gekregen en moet er nu dus echt niks meer van hebben. Hetzelfde met kwark. Heerlijk hoor, die dikke substantie met banaan, frambozen en andere topping, maar de soyayoghurt van Alpro met kokos erin is ook érg lekker en het feit dat dat een plantaardig product is spreekt me veel meer aan dan de kwark. Alleen kaas blijft een dingetje 😉

Overigens dachten mijn collega’s dat ik bijvoorbeeld ook geen paaseitjes mocht eten, maar waren de pure van de Hema gewoon vegan. Sowieso zit in veel pure chocolade geen melk. Zo ook niet in de pure hagelslag. Gelukkig.

Lees ook:  Vegetariers
Geen eieren en geen kwark meer

Oké, eieren en kwark komen er dus niet meer in hier in huis. Hoewel, de meiden eten wel eieren en onze conclusie na een maand veganistisch eten is dat we dierlijke producten niet volledig schrappen maar wel alleen ‘in iets’ eten. Moeilijk uit te leggen misschien, maar een quiche zul je hier niet meer zien, een appeltaart met eieren in het beslag of wentelteefjes (simpelweg omdat ik ze zonder ei een stuk minder lekker vind) wel. Niet dagelijks, maar soms. Als we daar trek in hebben. Datzelfde geldt voor de oude kaas en als we buiten de deur eten. Dan lonkt het broodje geitenkaas naar me en wil ik mayonaise bij mijn dikke frieten.

Mijnlevenalsmama | Vegan

Dus, veganistisch eten ja of nee?

Nee, niet volledig. We zijn tot een boel nieuwe inzichten gekomen tijdens de #veganchallenge. Zo heb ik de honing weer vervangen voor agavesiroop, omdat er ook onnodig veel bijen gedood worden bij het produceren van honing. Dachten we met biologische eieren altijd goed te zitten, maar waren ‘voorbij’ gegaan aan het feit dat er ook hanen geboren worden en die geen eieren kunnen leggen en gefokt zijn voor de eierindustrie en niet voor het vlees. Kortom: die worden direct na de geboorte gedood. Smaakt m’n bio-eitje toch weer iets minder lekker van.

Voor nu hebben we besloten ongeveer 85% veganistisch te blijven eten. Dat wil zeggen: we checken ingrediënten van koekjes, chips en dat soort zaken (er zit in HEEL VEEL dingen melkeiwit enzo) en kiezen veganistische alternatieven. Eieren kopen we alleen voor de meisjes én als ze onmisbaar zijn in mijn baksels, qua vleesvervangers kiezen we vegan varianten, kwark komt er niet meer in (andere zuivel gebruikten we al niet), brood is hier altijd al volkoren (en daarmee 9 van de 10x melkvrij) en pure chocolade was al onze favoriet. In principe zijn al onze maaltijden veganistisch, maar een keer een blok oude kaas kopen in het weekend, een avondje kaasfondue eten samen of toch een keer een sausje met crème fraîche maken bij de wraps moet kunnen. Vinden wij althans. Voor nu. Overigens geldt dit alleen voor ons zelf en eten de kindjes nog altijd wel (biologisch) vlees en eieren – zoals ik hier al eens heb toegelicht.

Laat een reactie achter