Bijzondere kraamweek

geplaatst in: Gezinsleven, Huishouden, Zwangerschap | 0

Na een droomkraamweek bij Olivia, viel de kraamperiode bij Quinn me wat tegen. De oorzaak hiervan was de borstvoeding waar ik hier over schreef én het feit dat het echt niet klikte tussen de kraamhulp en ons. Een lieve meid, echt, maar niet ons type. Niet vergelijkbaar met de hulp die we kregen bij Olivia en daar had ik me wel op ingesteld. Ditmaal besloten we het anders aan te pakken en belde ik de kraamhulp van Olivia destijds op …

“Ja heel graag!”

Onze kraamhulp had destijds haar huistelefoonnummer in de kraammap van Olivia geschreven. Voor nood tijdens de nachten. De kraammap heb ik (van alle drie) bewaard, dus ik waagde een gokje en belde haar op. Ze kon ons gezin niet direct plaatsen (logisch na 4 jaar vind ik), maar was direct enthousiast en wilde graag nog eens komen en ons op die manier een fijne 3e kraamweek bezorgen. Joost en ik hadden er helemaal zin in en keken écht uit naar haar komst.

Helaas liep het anders en werd zijn 2 maanden voor mijn bevalling opgeroepen voor een operatie met 6 weken herstel. Het herstel verliep stroever dan verwacht, zo doende belde ze mij 2 weken voor de geplande datum (na wat heen- en weer mailen over de zwangerschap in de voorafgaande maanden) met het slechte nieuws dat zij nog niet in staat zou zijn haar werk weer op te pakken eind mei. So be it. Soms lopen dingen anders dan gepland en het feit dat ze wilde komen en zo meegeleefd had al die maanden vonden we sowieso al supertof.

Afwachten wie er komt

En zo werd het wederom afwachten wat voor kraamhulp we zouden krijgen. Wél hadden Joost en ik vooraf afgesproken dat we, ook al zou het vanwege mijn eerste dagen in het ziekenhuis, slechts om 5 dagen kraamhulp gaan, als het niet zou klikken direct om een nieuwe dame zouden vragen. Zo’n kraamweek is speciaal, naar alle waarschijnlijkheid is dit onze laatste kraamperiode ever, dan wil je iemand die goed voelt over de vloer hebben. Niet iemand die mwah-mwah is.

Charlie is maandagochtend geboren, woensdagmorgen mocht ik naar huis. We kregen ’s middags voor de opstart een prima kraamhulp. Echter was op dat moment nog niet duidelijk hoe de rest van onze kraamweek ingevuld zou worden. De kraamorganisatie deed ‘vaag’, ze hadden moeite iemand die voldeed aan onze (ruim te voren opgegeven) wensen te leveren voor het volle aantal uren. De moed zakte Joost en mij in de schoenen. Zo moeilijk waren onze wensen immers niet! Iemand van ‘de oude garde’, ervaring met meer kinderen in het gezin, iemand die zich soms ook op hen kon richten – zodat wij dat babytijd konden ‘pakken’.

Lees ook:  Lekker spelen

Om een lang verhaal kort te maken: donderdagochtend hing ik huilend (hormonen!) aan de telefoon met onze verloskundigepraktijk. We hadden dezelfde hulp als tijdens de opstart toegewezen gekregen, maar ze kon alleen de middagen. Die ochtend ging ik ruim over mijn lichamelijke grenzen om Joost te helpen Olivia en Quinn op tijd gereed te hebben voor school. Een kraamhulp alleen ’s middags was geen optie. De assistente van onze verloskundigenpraktijk regelde het één en ander en anderhalf uur later stond Corrie bij ons voor de deur. Wat een geweldig mens! Het klikte meteen, kraamhulp uit duizenden. De roze wolk continued.

Babybubbel to the max

Een ander ding dat ik mij had voorgenomen was to the max in de babybubbel te kruipen. Toen Quinn net geboren was, had ik veel moeite met het feit dat ik Olivia niet de aandacht kon geven die ze verdiende. Ik vond het moeilijk dat haar leven doorging, dat Joost ook veel beneden of buiten met Olivia was en dat ze niet samen net als ik 24/7 in bed wilden/konden hangen. Ditmaal hebben Olivia en Quinn elkaar. Ze kunnen geweldig spelen samen, zijn pienter genoeg om hun eigen mama-tijd te claimen en daarbij was het heerlijk weer – dus logisch dat manlief met de meiden op pad zou gaan.

Ik liet me volledig opzuigen in mijn babybubbel. Charlie en ik. En Joost en de meiden – op de momenten dat dat zo uit kwam. Waarbij de dagen dat de meisjes school/opvang hadden extra speciaal waren voor Joost en mij. Samen met Charlie – intens genieten!

Mijnlevenalsmama | Kraamweek

Mijnlevenalsmama | Kraamweek

Corrie zag in één oogopslag wat ons gezin nodig had. Zo heeft ze heerlijk met de Duplo gespeeld met de oudste twee, zodat Joost boodschappen kon doen, heeft ze niet één keer gevraagd hoe ik iets gedaan wilde hebben (zoals de was, het stofzuigen, de badkamer), maar werd het bijzonder genoeg gewoon gedaan zoals wij het zelf ook altijd doen. Serieus, hoe kan het dat sommige mensen zoiets aanvoelen? Vind ik echt heel bijzonder! De kraamhulp toentertijd bij Olivia was exact zo. Heerlijk!

Lees ook:  De was

Ik ontbeet of lunchte beneden, heerlijk aan tafel met het hele gezin, waarnaar ik mijn rust boven weer pakte. Met Charlie en Netflix in mijn buurt. Joost buiten met Olivia en Quinn, soms wat kraambezoek over de vloer en bovenal rust in de tent. Wennen aan elkaar, aan de nieuwe situatie, bijkomen van de nachten (hoewel dat meer voor mij dan voor Joost gold, want Olivia en Quinn hielden hem aardig bezig). GENIETEN!

Grote roze wolk

Ik voelde hem meteen, die roze wolk. Ik kroop erop op het moment dat mijn ruggenprik uitgewerkt was en mijn angst hiervoor ongegrond bleek en ik ben er nog steeds niet vanaf. Joost kroop erbij tijdens de kraamweek. De dagen dat ik in het ziekenhuis lag waren voor hem vooral hectisch qua heen- en weer rijden en de start van de kraamweek was dus wat roerig, maar vrijdag tot en met woensdag (we hadden 2 extra daagjes hulp in verband met mijn keizersnede) zat hij gezellig naast me op die wolk. Met onze 3 (!) meiden.

Olivia en Quinn begonnen na het weekend te aarden, werden iets rustiger, zochten onze grenzen minder op. Het is ook niet niks natuurlijk – zo’n zusje erbij en alles wat daarbij komt kijken. De meiden waren overigens net zo’n fan van de kraamhulp als wij – echt, ik gun iedereen een Corrie in de kraamweek 

Inmiddels is manlief weer aan het werk, wandel ik weer heen- en weer naar school en zitten we weer in het gewone ritme, maar we kijken beiden terug op een stel fantastische eerste dagen. Op een kraamweek die niemand ons meer afneemt en man man, wat ben ik blij dat deze (laatste) kraamweek weer net zo magisch was als de eerste. Dankjewel lieve Corrie!

Laat een reactie achter