Ik zou nooit …

geplaatst in: Gezinsleven | 0

… positiebroeken dragen na mijn bevalling

Zowel na de bevalling van Olivia als van Quinn viel ik tijdelijk terug op leggings. Zwanger al trouwens. Ditmaal niet. Mijn kledingstijl ik mettertijd veranderd, ik draag al tijden geen leggings en liep hoogzwanger dus ook nog in een positiejeans. Degene die ik terwijl ik dit schrijf ook draag. Ik pas momenteel 1 normale skinny (die is notabene 2 maten groter dan ik vorige zomer droeg en stamt nog uit de tijd net-na-Quinn) en wissel deze dus af met jurkjes, een flodderbroek en mijn grijze positiejeans. Kleed heerlijk lekker af, zo’n band over mijn blubberbuik 🙂 Maar nee, ik zou nooit positiekleding dragen na mijn bevalling.

… mijn oudere kinderen ‘verwaarlozen’ vanwege de baby

Tja, het is de laatste baby hier in huis, ze houdt ontzettend van mama-plakken en die andere twee redden zich prima saampjes. Ik verkoop dus regelmatig ‘nee’ onder het mom van ‘Maar ik lig hier met Charlie’ als Olivia of Quinn wil dat ik iets pak, dat ze prima zelf kunnen pakken. Verwaarlozen is dus een groot woord 😉

… mijn baby avond na avond bij me op de bank houden na de kraamtijd

Nee, dit keer zou ik ECHT na 6 weken beginnen aan het zelf-inslapen-in-eigen-bedje. En boem, toen was ze opeens 6 weken … En valt nog zo heerlijk op mijn borst in slaap. Tja, waarom dan wegleggen? Ze is maar zo kort nog zo klein. Gewoon genieten nog dus.

Mijnlevenalsmama | Zou nooit ...

… toegeven aan hormonale (vr)eetbuien

Ben ik zwanger al faliekant in gefaald en hoewel het na de kraamweek al een stuk beter is geworden, hebben Joost en ik na onze vakantieweken besloten alle troep te schrappen. Gaat goed so far! Behalve wijn. Wijn heb ik gewoon echt nodig.

Lees ook:  Quinns 1e verjaardag

… Te pas en te onpas mijn borst tevoorschijn halen

En dan niet in de zin van, alles blootleggen midden op een terras (want dat doe ik discreet), maar bij elk huiltje troosten met borstvoeding. Hebben we bij de oudste meisjes gedaan en voelde goed, ondanks dat ze daardoor dus niet zelf in slaap hebben leren vallen en we nooit een voedingsritme hadden. Ergens tijdens de zwangerschap nam ik me voor dat dit keer ietsje anders aan te pakken. Niet dat ik een ritme wilde en wilde voeden op de klok, maar dat continu aan de borst in slaap vallen – dat wilde ik anders dit keer. Leek me handiger. Nou niet he, borstvoeding te pas en te onpas aanbieden is vele malen handiger dan al het andere gedoe. We volgen dus lekker wederom ons gevoel. Tegen de tijd dat Charlie groter is komt het wel weer goed – is bij haar zussen ook goedgekomen 🙂

Ik deed het dus allemaal. And it feels good! 

Laat een reactie achter