Mijn baby is een cadeau-ca-wat?! 

geplaatst in: Gezinsleven, Zwangerschap | 0

“Oh echt, ze is een cadeautje!” Ik hoor het mezelf nog zeggen. Walgelijk. Mijn baby en cadeautje in één zin. Uit mijn mond. Ten eerste haat ik die zoetsappigheid en ten tweede kreeg ik Charlie allerminst cadeau. En toch, toch is ons derde meisje een cadeautje. Ten eerste omdat ze er überhaupt is natuurlijk en ten tweede omdat het de zoetste baby ever is.

Niet gemakkelijk zwanger

Laat ik voorop stellen dat ik niet mag klagen. Niet wil klagen ook. Ik heb immers inmiddels drie gezonde kindjes en was eerder al gezegend met twee. In het aankondigingsblogje van Quinn destijds stipte ik al 2 vroege miskramen aan. Vroeg omdat ze plaatsvonden in de 4e en 5e week, kort aanstippen zonder verdere toelichting omdat het me toen nog niet zoveel deed. Ik was immers de daaropvolgende maand in verwachting van Quinn en hoewel ik het amper durfde te geloven tot ik een echo had gehad, verdwenen die vroege miskramen na die echo al snel naar de achtergrond. In mijn dossier stond dat dit m’n 4e zwangerschap was. Nou ja, prima.

Hoe anders was het ditmaal hij Charlie. Ik ben relatief jong (32) en gezegend met 3 kinderen. Maar, uit 7 zwangerschappen. In meer dan de helft van de keren ging het dus mis. Een tweede teststreepje deed me op een bepaald moment niets meer en ik veranderde in zo’n zure vriendin die nog amper oprecht blij kon zijn voor andere zwangeren of positief kon denken, alvorens iemands 1e echo 🙁

Eenmaal zwanger …

Eenmaal zwanger van Charlie, weer twee miskramen verder en een jaar nadat we besloten voor een 3e kindje te gaan, durfde ik me pas na 15 weken een beetje te hechten en kon ik pas echt genieten van de zwangerschap toen ik haar dagelijks voelde. Fysiek was dit mijn beste zwangerschap, mentaal daarentegen. Het was zwaar.

Lees ook:  Knuffelkonten

Het vertrouwen in mijn lichaam was zoek. Tot 3x aan toe had het me ‘voor de gek gehouden’ met een positieve zwangerschapstest en vervolgens toch een foute innesteling en begin 2016, ruim 9 maanden voor ik zwanger raakte van onze derde prinses, moest er zelfs medicatie aan te pas komen omdat mijn lichaam een iemienie kindje dat geen hartslag meer (ik had het een week eerder immers zien kloppen) had, vast hield. Naarmate Charlie in mij groeide, groeide ook mijn vertrouwen. I got this, dit kindje komt er! 

Mijnlevenalsmama | Hoogzwanger

Zwanger met twee kleintjes erbij

Het andere aspect van ‘niet cadeau’ valt in het niet bij bovenstaande, maar ik vond zwanger zijn met 2 kleine kinderen om me heen redelijk zwaar. Bij een cadeautje zie ik soort van letterlijk voor me dat je fluitend die 9 maanden door loopt. Nou, nee. Fysieke klachten had ik niet, sporten lukte me tot 36 weken, maar de horrormonen en de vermoeidheid, man man man. Nee Charlie krijgen was wat dat betreft geen cadeautje 😉

No light without darkness

Maar, de cliché der clichés, zonder regen geen zonneschijn. 2016 begon ruk, op mijn verjaardag begin januari  had ik de eerste echo, een week later een miskraam. Maar het jaar eindigde ik ruim 3 maanden zwanger. Zwanger van ons cadeautje. De zoetste baby ever. Mijn grote knuffelkont. Het kindje dat amper huilt, dat zich overal mee naartoe laat slepen en je de grootste glimlach schenkt die je je maar kunt bedenken voor een baby van net 3 maanden.

Mijnlevenalsmama | Cadeautje

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.