Bleef je maar altijd klein …

geplaatst in: Persoonlijk | 0

Mijn laatste baby, de derde, de kleinste. Lieve kleine Charlie – je groeit zo goed, je gaat zo hard en elke dag houden we alle vier een beetje meer van je. De interactie neemt toe, jouw glimlach wordt met de dag groter en je zussen verkneukelen zich met de gedachte dat je straks met hun mee kan spelen. Maar meisje, stiekem denk ik: bleef je maar altijd klein …

Mijnlevenalsmama | Klein

Zo klein dat je …

… tegen me aan in slaap valt;

… je beentjes optrekt zoals alleen babies dat doen;

milkdrunk (die expressie, dat gezichtje – geen woorden die die voldane blik onder woorden kunnen brengen);

… zo afhankelijk van mij, je mama, bent;

… ruzie maken of discussies voeren nog niet aan de orde is;

… je aan de borst in slaap valt;

… je überhaupt nog overal in slaap kunt vallen en zo lekker ‘mobiel’ bent;

… tegen me aan op m’n borst in slaap valt (jup, nog een keer – want dat is simpelweg het ALLERFIJNSTE dat er is);

Maar je groeit, je wordt groter. Leuker. Zelfstandiger. Minder breekbaar. Wijzer. Mooier. Elke dag een beetje meer. En dat is goed, zo hoort het. Maar stiekem denk ik: lieve schat, lieve lieve Charlie – blijf nog maar even klein. Je kunt je leven lang immers nog groot zijn 

Laat een reactie achter