Wat er echt toe doet

geplaatst in: Ontspanning, Samenwerkingen | 0

Zo’n nieuwe baby, waardoor we allemaal weer even wat zoekende zijn binnen het gezin, maakt dat ik de laatste weken wat meer nadenk over wat er echt toe doet. Ontspanning, inspanning, thuis, werk, social etc. En van welke verhouding daartussen ik dan blij word …

Meer lezen, meer avond

Reguliere televisie kijken Joost en ik al ruim een jaar niet meer. Op een incidentele Expeditie Robinson en Masterchef via aflevering gemist na. Sinds Charlie haar avonden op bed in plaats van op mij doorbrengt, heb ik weer een beetje avond. Slechts tussen half 9 en 10, maar soit. En tja, wat wil ik dan met die tijd? Wat doet er echt toe? Waar word ik blij van?

Een tijd lang was dat bloggen. Elke avond, elke vrije minuut. Inmiddels wil ik dat allang niet meer iedere avond. Ik heb er de rust niet voor en twijfel soms wel eens of ik mijn blog niet ‘on hold’ wil zetten, maar dat is een heel ander verhaal.

Lezen, daar word ik momenteel erg blij van. Net als van sporten, alleen ontbreekt het me vaak aan energie om dat na een lange dag voor elkaar te krijgen (ontzwangeren?) En ja, die mobiele telefoon met al die gezellige Whatsapp-groepen en foto’s van mijn kleine meisjes, die trekt dus ook de aandacht ’s avonds …

Digitale afleiding

Nog te vaak betrap ik mezelf op een uur lang nutteloos appen en rondscrollen, terwijl ik iets anders met m’n avond had kunnen doen. Zo lopen de fotoboeken van de meiden grandioos achter (lees: na Charlies geboorte heb ik er niets meer aan gedaan en ja dat is naar mijn maatstaven achterlopen), groeit de lijst met series die ik wil kijken en lijkt het me met de winter in aantocht heerlijk om weer vaker met een tijdschrift en wijntje op de bank te kruipen. Zonder digitale afleiding.

Lees ook:  Blogritme gevonden

Want hoe dol ik ook ben op mijn ‘aftandse’ mobieltje, dat generlei lijkt op de hippe iPhone, mijn mobiel moet vaker opzij. Toch twijfel ik soms om een nieuwe iPhone te kopen, maar de iPhone 8 prijs spreekt me een beetje tegen. Foto’s maken, met een veeg de boel van een passend filter voorzien, bellen met je geliefden met beeld, met de nieuwe iPhone is het zo gepiept. En wat denk je van geen random foto’s in je bibliotheek meer, omdat de kinderen hem niet kunnen ontgrendelen dankzij gezichtsherkenning?! Ideaal, maar te verslavend.

Mobiel opzij

Ik wil niet (meer) dat mijn mobiel mijn leven beheerst. Dat ik de geringe me-time die ik heb op maak aan mijn geliefde Whatsapp-groepjes en mijn Instagram-tijdlijn. Hoe dol ik ook op die meiden ben. Ik merk dat ik in een fase van mijn leven ben beland (mijn god, wat klinkt dat oud), waarin ik mij meer en meer bewust ben dat het leven NU is en niet later, dat later eindig is. Dat ik vooral niet terug wil kijken op nu en zien dat ik dingen heb gemist, omdat mijn mobieltje mijn aandacht op eiste. Want weet je, wat er echt toe doet is nu. De meisjes. De leven.

Mijnlevenalsmama | Afbeelding blogpost

Laat een reactie achter