Drie kinderen? Eitje!

geplaatst in: Opvoeding | 0

Hoogzwanger van Quinn schreef ik dit blogje, over hoe ik dacht dat het zou zijn met twee kindjes. Toen Quinn ongeveer de leeftijd van Charlie nu had, 4 maanden dus, schreef ik dat ik het een makkie vond. Hoewel, daar kwam ik later een beetje op terug, want van 1 naar 2 viel Joost en mij aanzienlijk zwaarder dan van 0 naar 1 kind. Twee ritmes, twee keer zoveel gegil, zooi, dingen te regelen etc. En zo’n derde erbij, ach dat zou wel loslopen … Toch?!

Het loopt inderdaad los … letterlijk ๐Ÿ˜‰

Jup, van 2 naar 3 is een eitje. There, I said it. En ik zeg het enorm vaak trouwens. Ik denk zelfs dat het mijn meest gebruikte antwoord is op de vraag hoe het gaat, zo met drie kinderen. Die vraag kreeg ik meermaals per dag op het schoolplein voor de zomervakantie en echt, 3 is een eitje. Mits je dingen loslaat. Nog meer loslaat. Als in: ECHT LOSLAAT. En dat doe ik dus. Ik kan niet anders ๐Ÿ˜‰ Want tja, ik heb drie kinderen. En da’s dus een eitje. Soort van ๐Ÿ˜‰

Mijnlevenalsmama | Drie kinderen

Drie x zoveel aandacht

Feit is dat drie kinderen simpelweg 3x zoveel aandacht vragen dan รฉรฉn kind. Maar het mooie is: je bent zelf als ouder al 3x zo geroutineerd, dus je kunt je aandacht gemakkelijker verdelen. Of je afsluiten voor dat aandacht vragen. Dat ook ๐Ÿ˜‰ Charlie is de meest verwende baby van de drie, als we het hebben over het aantal uren op de dag dat ze als newborn op mijn borst heeft gelegen. Dat ik heel de zomer Olivia en Quinn bij wijze van hun eigen boontjes heb laten doppen ‘Want mama zit met Charlie – en toen jullie klein waren zat ik ook zo met jullie’ Tja, weten zij veel ๐Ÿ˜‰

Aan de andere kant, Charlie huilt steevast alleen in haar ledikantje tijdens het bedritueel van de meiden. Dat is nu eenmaal niet anders, hoe we het ook plannen of schuiven met voeden en de taakverdeling. Er zijn twee meisjes die op dat moment een knuffel, boekje, geklets nodig hebben en dat 3e meisje, tja die krijgt daarna anderhalf uur full boobiepower. Kwestie van gemakkelijker aandacht verdelen snap je ๐Ÿ˜‰

Lees ook:  "Nou, dat hebben ze niet van mij!"
De boel de boel

Ooit was ik zo’n moeder die nooit was ol het droogrek had hangen, die na elke x douchen alle doeken waste en die never ever 2 dagen hetzelfde bij haar kind aan trok. Die moeder ben ik niet meer. Ik laat veel meer de boel de boel nu. Was op het droogrek vergaat niet. Zelfs niet als het daar al bijna een week hangt. En een nacht kwijlen op je kussen of hydrofiel, ach dat doen wij zelf ook wel eens zonder direct de sloop te verschonen toch?

Speelgoed gaat nog steeds zoveel mogelijk in bakken. Per soort. En de regel dat het een moet worden opgeruimd alvorens het ander gepakt wordt, blijft van kracht. Maar ja, sinds we drie kinderen hebben struikel je in de woonkamer nog net iets gemakkelijker over iets dat daar niet hoort te liggen, dragen zowel de meisjes als ik wel eens iets twee dagen (maar nooit ons ondergoed hรจhรจ) en is de boel net even meer de boel dan met twee kinderen. So be it ๐Ÿ˜‰ 

Laat een reactie achter