Mijnlevenalsmama.nl, één van de vele mamablogs maar toch nét even anders. Dit is namelijk mijn mamablog. Mijn eigen online plekje, mijn uitlaatklep. De site waarop ik sinds begin 2013 twee van mijn grootste passies combineer: schrijven en de kindjes. Mijn derde grote passie (fitness) is pas geboren in 2016 en omdat dat online wat moeilijker te beoefenen is, beperk ik mij daartoe in de sportschool 😉

Ik ben Gwen, geboren in 1985, opgegroeid op het Brabantse platteland, genoten van het Utrechtse en Amsterdamse studentenleven, de liefde van mijn leven in de vorm van Joost tegen het lijf gelopen in 2005, gaan samenwonen, afgestudeerd in Reclame, Marketing & Communicatie, getrouwd, verhuisd naar een vinexwijk in de buurt van Utrecht en sinds 2012 mama. Toppunt van burgerlijkheid dit riedeltje. En ik houd ervan.

Mijnlevenalsmama | Er tussenuit

Mijnlevenalsmama | Oud Valkeveen

Al zolang ik mij kan herinneren wilde ik moeder worden. Wanneer wist ik niet, maar toen ik Joost ontmoette wist ik zeker dat hij de papa van mijn kindje(s) moest worden. En zo geschiedde. Na een fijne zwangerschap (zwanger-zijn is stiekem een hobby van me) kwam in oktober 2012 Olivia ter wereld. Met een keizersnede, want ons grootste boeffie bleek ongeboren al net zo eigenwijs als haar ouders en lag in stuit. Ruim 2 jaar later, december 2014, werd haar zusje geboren: Quinn. Wederom een ‘stuitkindje’, wederom een keizersnede. Logisch gevolg van twee eerdere keizersnedes was dat ook ons kleinste meisje Charlie, die niet in stuit lag, eind mei 2017 middels een keizersnede is gehaald. En weet je? Keizersnedes bevallen (leuke woordspeling) me wel. Ik heb het nooit als falen gezien dat ik niet natuurlijk mocht bevallen, ik heb er alleen een stuk langer over gedaan mijn 20-weken-zwanger-buikje weer kwijt te raken omdat mijn buikspieren zo’n opdonder gekregen hebben 😉

Uiteindelijk is ook dat goed gekomen, want inmiddels ben ik een fervent sporter en werk elke dag hard aan mijn #bodyafterbabies. Na de geboorte van Quinn bleken de 22 kilo die ik in die 9 maanden verzamelt (lees: er aan gevreten) had er niet, net zoals na Olivia’s geboorte, vanzelf vanaf te gaan. Ik begon met sporten. Ik, die behalve jarenlang paardrijden als kind en puber nog geen 500 meter kon hardlopen en ooit anderhalf jaar lang redelijk niet-fanatiek met Joost de sportschool bezocht, verloor haar hart aan krachttraining. Het kan dus écht. Ik raakte verslaafd aan fitness en heb tijdens de zwangerschap van Charlie lekker doorgesport tot ik ruim 36 weken zwanger was. Overigens kwam ik ook toen ‘gewoon’ weer +20 kilo aan, mijn lichaam houdt van zwangeren (en ik van eten als ik zwanger haha).

Naast sporten ben ik verslaafd aan mijn meisjes, man, rode wijn (maar nu even niet), ons huis, Instagram, slapen, lekker eten, nog meer wijn, schrijven en dromen najagen. Mijnlevenalsmama.nl dus, mijn persoonlijke mamablog: mijn ervaringen, mijn (ongevraagde) adviezen en mijn hersenspinsels. Soms informatief, soms vermakelijk, altijd persoonlijk en vermoedelijk (erg) herkenbaar. Veel leesplezier!

Samenwerken? Klik hier om contact met mij op te nemen!