Mama is zwanger #3

geplaatst in: Zwangerschap | 9

Wat een hitte, normaal ben ik er al niet zo dol op, maar zwanger zeker niet. Althans: twee jaar geleden niet. Nu is het, tot nu toe, nog prima vol te houden. Maar goed, het is ook nog geen week zo warm, dus ik krijg het vast nog een stuk zwaarder. Ik weet nog dat ik tijdens de zwangerschap van Olivia toen het opeens (weer) warm werd in september wel kon huilen van ellende. Eén van de eerste dingen die ik dit keer tegen Joost zei toen ik in december uitgerekend bleek, was dat ik gelukkig niet hoogzwanger zou zijn in de zomer. Een verademing, want vooral de aanhoudende jeuk overal en de opgezwollen handen met het carpaal tunnelsyndroom (wat vaak voor komt bij zwangeren die vocht vasthouden) tot gevolg, vond ik verschrikkelijk. Afijn, tot nu toe heb ik nog niets te klagen.

Een leien dakje

Ik weet dat er heel veel zwangeren zijn die me voor gek verklaren en/of jaloers zijn, maar op de drie misselijke weken in het begin na, heb ik echt niets te klagen. Lichamelijk voel ik me nog prima, mijn buik zit nog niet echt in de weg en mijn huid straalt. Oké, ik ben moe, echt moe, maar heb de luxe om 5 van de 7 dagen in de week met Olivia mee te kunnen slapen. Dat doe ik dus ook. Ik verplicht mezelf om te zorgen dat de deuren op slot zijn beneden als ik met haar naar boven loop, zodat ik als ik eenmaal boven ben geen reden meer heb om naar beneden te lopen. Doe ik dat wel, dan trekt mijn laptop opeens mijn aandacht en voor ik het weet wordt Olivia alweer bijna wakker. Niet handig. En niet fijn, vooral niet voor haar want als ik geen dutje doe merk ik dat ik eind van de middag een korter lontje krijg en dus geen leuke mama ben. ’s Middags slapen is dus de beste remedie.

Lees ook:  De borstvoedingsmama
Gebroken nachten, een drama

Natuurlijk, uiteindelijk is er altijd toch iets te klagen. De nachten. Die zijn namelijk niet echt top. Datzelfde geldt voor middagslaapjes, maar omdat die soms maar een uurtje zijn, red ik dat soms zonder plassen. Want man: dat plassen. Dat je gewoon elke anderhalf uur wakker wordt en 5 minuten op het toilet moet zitten. Geen kleine plasjes dus, maar echt liters. Geen idee waar het vandaan komt, ik drink goed, maar geen +3 liter en dat lijkt er wel uit te komen.

Ik had hetzelfde bij Olivia, mijn kindjes springen gewoon graag op mijn blaas. Want ja: ik voel haar nu duidelijk ‘springen’ en merk vervolgens direct dat ik moet plassen. Bijvoorbeeld als we ’s avonds in bed met z’n tweetjes ons ritueel met muziekdoosje doen. De baby trappelt wat, draait zich tegen mijn blaas en als ik net lekker lig moet ik eruit om te plassen. Tja, het is niet anders.

“Oh ja, ik word dik”

Het hoort erbij, maar het blijft confronterend. Niet eens zo zeer de cijfers op de weegschaal, want dat valt me nog alles mee, maar ‘gewoon’ het dikker worden. Mijn bovenarmen bijvoorbeeld, bahbah. Mijn buik is geen probleem, die vind ik mooi, maar mijn benen daar in tegen, die zijn echt wel voller geworden En putjes, hallo putjes. Ook dat herken ik van mijn eerste zwangerschap. Ik heb geen putloze benen, maar toen werden het er echt veel meer opeens (hallo hormonen, hallo cellulitis). Gelukkig verdwenen ze ook weer vrij snel na de bevalling. Ik ga er vanuit dat nu hetzelfde gebeurt.

Lees ook:  Je weet dat je in het laatste trimester zit als ...

Mijnlevenalsmama | 20 wk zwanger

Een week of twee geleden pakte ik een normale, stretchloze, jeans uit de kast en trok hem aan. Hij paste! Dicht zelfs! Het zag er niet uit, want hij maakte een mega lovehandle van mijn buik, maar daar ging het niet om. Met 18 weken zwangerschap ging mijn broek nog over mijn benen en billen. Ik voelde me euforisch! Vooral omdat ik me nog kan herinneren dat dat me bij Olivia’s zwangerschap echt niet meer lukte vanaf 14 weken.

Goed, het dik worden dus. Het hoort erbij, maar het blijft confronterend. Soms, niet altijd gelukkig, want zoals ik al schreef ben ik dol op zwanger zijn en voel ik me erg goed en zelfs sexy met een buik. Gisteren was ik trouwens precies 20 weken zwanger, de tijd vliegt echt! Ik teken ervoor: nog een week of 18 van dezelfde weken, helemaal prima, kom maar op!

9 Responses

  1. Eline

    ik heb het nooit echt fijn gevonden om zwanger te zijn… waarschijnlijk omdat ik al wat zwaarder was van voor de zwangerschap 🙂

    • Gwen

      Ja het verschilt echt per persoon he. Ik ken meer mensen die het niet als hobby zien, dan wel. Maar he, je krijgt er iets moois voor terug 😉

    • Gwen

      Ja we zitten pas op de helft natuurlijk, maar ik mag echt niet klagen en mijn bekken blijft ook draagbaar 🙂

  2. Healthy Mommy

    Wat super om te lezen dat het zo goed gaat! Oké op een hoop letterlijk gezeik na. Hoort er helaas bij, maar dat hoef ik je niet te vertellen. En ja… Het dikker worden. Niks nieuws onder de zon en toch kon ik daar heel slecht tegen. Humeurkiller nummero uno als ik in de spiegel keek met de illusie ‘hé, wat een leuke outfit heb ik weten te creëren met mijn zwangere pens…’. Helaas zag ik er regelmatig uit als een aangespoelde walvis. Tja… Vrouwen en aankomen, It’s still a issue.

  3. Healthy Mommy

    Oh ik ben stiekem wel benieuwd of Olivia al begrijpt wat zich allemaal in je buik afspeelt en of ze de veranderingen een beetje leuk vindt en kan bijbenen?

    • Gwen

      Daar heb ik toevallig een blogje over in mijn concepten staan hihi, zal hem vd week even aftypen 🙂

  4. Joyce

    Oh ja, dat plassen! Dat was ik bijna vergeten. Ik heb de laatste weken nog nauwelijks kunnen plassen. Het vocht kwam niet meer in mijn blaas terecht. Moest het een poosje opvangen. Toen plaste ik maar 450cc per dag! Veel te weinig…

    Maar wat fijn dat het verder zo goed gaat zeg!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.