Tandemvoeden?!

geplaatst in: Gezondheid, Zwangerschap | 11

Ruim twee jaar geleden had ik absoluut niet verwacht nu nog borstvoeding te geven. Ik schreef het al vaker: mijn plan was om na 6 weken af te gaan bouwen en zodra ik weer zou gaan werken over te zijn op flesvoeding. Kolven op het werk was nog nooit in me opgekomen en leek me vooral veel te veel gedoe. Tot ik ongeveer 37 weken zwanger was en hier langzaam anders over begon te denken. De borstvoeding kwam snel op gang en liep goed: ik bleef voeden. En dus kolven. Op kantoor.

Hoe ouder hoe makkelijker

Hoe ouder Olivia werd, hoe makkelijker het was om de borstvoeding vol te houden. Tot een maand of 4, 5 vond ik het best afzien. Elke voeding kwam op mijn bordje terecht. Een ontroostbare baby betekende dat ik de boobs tevoorschijn moest halen en dochterlief dronk sowieso nog zo’n 7x per dag tot ze een halfjaar was. Al met al best vermoeiend en toch heb ik er maar twee of drie keer aan gedacht het bijltje erbij neer te gooien. De eerste keer in of net na de kraamweek. Oververmoeid, zere tepels en een onverzadigbare baby. Joost opperde Nutrilon en even twijfelde ik, maar wilde toch de borstvoeding niet opgeven. We sloten de deal dat hij de luiers ’s nachts op zich zou nemen, dat maakte het voor mij gemakkelijker omdat ik kon blijven liggen (en liggend voedde).

Rond een maand of 6, 7 begon Olivia echte ‘maaltijden’ te eten en gingen er dus al snel 2 voedingen af. Op de dagen dat ik thuis was, want op haar dagen op het kinderdagverblijf dronk ze vrijwel niets (want: flesweigeraar, elke fles en speen die je je maar kunt bedenken hebben we geprobeerd) en clusterde dus ’s avonds bij mij. Dan zat ik gerust 2 uur lang met een drinkende baby aan de borst, maar dat was niet erg. Ik had haar net zo gemist als zij mij.

Na 7 maanden kon ik qua kolven terug naar 1x kolven per dag, een verademing, want het was inderdaad een gedoe: kolven op het werk. Het kolven op zich niet, het afwassen en ’s avonds de boel thuis steriliseren des te meer. Na een jaar werd het helemaal makkelijk en dronk Olivia alleen nog ’s ochtends en ’s avonds bij me. Met sporadisch een voeding midden op de dag als troost of extra knuffel. Tot ik zwanger werd.

Lees ook:  Snottebellen
Mijnlevenalsmama | Tandemvoeden
Een foto van half oktober: 33 weken zwanger en 24 maanden + 1 week borstvoeding. Ontzettend trots op mijn lichaam dus!
Zwangerschapshormonen smaken naar meer

Je leest soms dat oudere kindjes stoppen met drinken omdat de smaak van de melk tijdens een nieuwe zwangerschap verandert. Olivia wilde alleen nog maar meer drinken. Vaker vooral. Tot vermoeiends toe soms, waardoor ik haar rond 25 weken zwangerschap weer ‘aan banden’ heb gelegd en alleen de ochtend- en avondvoeding toeliet. Vier keer per dag drinken en steeds haar handje dat aan mijn kleding trok en in het openbaar riep om ‘dinken’ begon me op te breken. Ik verloor het plezier in het voeden, ondanks dat ik dat nog niet kwijt wilde.

Momenteel drinkt Olivia dus alweer ruim 10 weken ’s ochtends en ’s avonds bij en hoewel ik een paar weken geleden riep dat ik niet dacht dat ze voor de bevalling nog zou stoppen, twijfel ik nu een beetje. Het verschilt bijna per dag of ze er nog zin in heeft of niet. ’s Ochtends drinkt ze vaak nog wel lang en goed, ’s avonds is het meer sabbelen en knuffelen. Of, zoals de laatste drie dagen: absoluut niet meer los willen laten. Geen touw aan vast te knopen dus. Overigens komt er nog steeds melk uit mijn borsten als ik erin knijp en hoor ik haar ook slikken. Ik produceer dus nog steeds, maar haar behoefte lijkt gewoon wat af te nemen.

Tandemvoeden, of toch niet?

Ik weet het dus niet, of ik straks twee kindjes aan de borst heb. Olivia zoekt wel genegenheid en zegt ‘drinken mama’, maar sabbelt vooral. Houdt dat mijn productie in stand? Geen idee. Wel heb ik er alle vertrouwen in dat, mocht ze morgen per direct stoppen, mijn lichaam over een week of 5 prima in staat is weer snel nieuwe melk aan te maken. Ik ga in de tussenliggende weken niet kolven om het in stand te houden heb ik besloten. Ik heb vertrouwen in mijn lichaam, dat komt gewoon goed.

Lees ook:  Mama is ziek

Tandemvoeden leek me aan het begin van deze zwangerschap onwijs mooi. En dat lijkt het me nog. Maar, ik zie ook nadelen. Dochterlief begrijpt veel, maar begrijpt ze het ook als ik zeg dat de baby nog moet groeien en dus eerst mag drinken? En de ochtenden voor mijn werk, dan moet ik dus 2 kindjes voeden voor ik de deur uit kan. Waarvan de kleinste vooral in het begin nog minimaal 25 minuten nodig heeft (als ze op haar zus lijkt). Tja, we gaan het zien. Voorlopig geniet ik nog van elke voeding van Olivia, want dat kan zo maar de laatste zijn. En daar heb ik vrede mee, nu, want toen ik rond 16 weken zwangerschap dacht dat mijn melk op was omdat Olivia nogal gefrustreerd dronk, vond ik het een hele verdrietige gedachte dat we dit tijdperk af zouden sluiten. Inmiddels zou ik het prima vinden en al helemaal de manier waarop: niet mijn zwangerschap bepaalt dan dat het klaar is, maar Olivia zelf. Of niet. Dan drinkt ze nog een paar weken door en geniet straks mee van de dikke kleine-baby-melk die mijn lichaam al aan het aanmaken is. Ook gezellig!

11 Responses

  1. Sigrid

    Hey, die lijkt mijn verhaal wel. Een zoon van 2 en 27 weken zwanger en nog steeds aan het dubben om te gaan tandemen. Ik laat het aan mijn kinderen over, heb ik besloten! =) Succes!

    • Gwen

      Net als ik dus 🙂 Ik wil Olivia niet verplichten te stoppen en enerzijds lijkt het me best vermoeiend straks als ze beiden voor het slapen moeten drinken en ’s ochtends weer, vooral op mijn werkdagen. Maar ja: ik wil die momenten met de oudste ook stiekem nog niet kwijt haha.

      • sigrid

        Ik heb nu niet de indruk dat het me extra energie kost om naast mijn werk nog te voeden. Ik denk dat het straks dan ook niet extra werk is naast een ander kind. Ik hoop alleen niet dat hij jaloers wordt als zijn kleine broertje/zusje vaker mag. Toen ik zwanger was van tweede totaal geen last van gehad, mijn oudste wou de borst niet meer (heeft 13 maanden gehad).

  2. Arcadia

    Ik ben benieuwd hoe het verder gaat, maar ik denk dat dit een heel mooi natuurlijk verloop is van de borstvoeding. Wat knap dat je die eerste lastige periode zo goed bent doorgekomen.

    • Gwen

      Ja er waren zat momenten dat ik er echt van baalde dat Joost beneden op de bank zat en ik weer ah voeden was. Vermoeiend dat eerste halfjaar en dan straks weer, buhh. Maar goed: ze blijven maar zo kort klein en zo afhankelijk van je, dat maakt het mooi vind ik. Olivia kriebelt me nu steeds in mijn zij of stopt om even iets te vertellen – zo schattig vind ik dat!

    • Gwen

      Dat is inderdaad hoe ik er nu ook in sta. Aan de ene kant lijkt het me best zwaar als Olivia straks ook nog drinkt ’s ochtends en ’s avonds en de baby dus ook, aan de andere kant drinkt zij veel korter en is het echt ons momentje – dat ik stiekem nog niet kwijt wil. Ik laat haar dus lekker bepalen.

  3. Linda

    Dat zou wel heel erg bijzonder zijn. Heel benieuwd hoe het straks gaat lopen. Het zal inderdaad even wennen zijn voor Olivia, maar zal het denk ik toch wel snel overnemen. Succes.

  4. Whitney

    Hier was ik best benieuwd naar. Elvy weigerde de borst op vakantie, heb het toen nog geprobeerd en bij thuiskomst ook paar dagen maar hij was er klaar mee. Achteraf denk ik door mijn zwangerschap en de productie nam ook af. Blij dat ik het heb kunnen doen. Ben benieuwd hoe het gaat lopen bij jullie.

  5. Madelon

    Wat bijzonder dat ze nog bij je drinkt. Ik ben erg benieuwd hoe je het gaat ervaren en Olivia ook wanneer de baby er is.

  6. Nicky

    Wat knap dat je het zo lang volhoudt, lijkt mij lichamelijk ook erg vermoeiend. Je twijfels zijn heel begrijpelijk. Wel heel goed dat je het aan je meid overlaat of ze ermee wilt stoppen of niet. Samen met broertje/zusje drinken kan ook heel leuk zijn 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.