Kunst van niks doen

geplaatst in: Ontspanning | 8

Dit blogje staat al ontzettend lang in mijn concepten. Waarom? Het leek me zo leuk een blogje te schrijven over het feit dat ik nooit niks doe. Dat ik altijd druk ben. Met dingen die er toe doen of dingen die er niet toe doen. Digitale dingen. Mijn telefoon. Zo, dat is er uit. Ik doe bijna nooit niks, want in de tijd dat ik niks zou kunnen doen, kijk ik op mijn telefoon. En ik ben vast niet de enige.

Overdag druk, maar ’s avonds ook

Overdag ben ik eigenlijk altijd druk. Met de kindjes, het huishouden of met werken. Soms slapen ze tegelijk (best vaak gelukkig) en dan heb ik dus even tijd voor mezelf. Dan ga ik bloggen of kijk een serie. Of ik doe het allebei, tegelijk. Of ik hang wat rond op social media. Via mijn telefoon. Maar niks doen? Nee, dat doe ik niet. Ik doe inmiddels zelf geen zwangere middagdutjes meer en hoewel ik graag weer vaker wil lezen, zoals ik dat in de eerste helft van mijn zwangerschap deed, heb ik daar de rust nog niet voor. Ik wijd het aan ontzwangeren, gebrek aan concentratie.

En ’s avonds? Tja, dan hangen Joost en ik, als alle klusjes gedaan zijn, op de bank en kijken we een serie of iets anders op televisie. Of ik blog. Of ik zit met mijn mobiel in mijn hand. En we kletsen samen, dat ook. Maar zelfs dan staat de televisie vaak nog aan, erg hè?

Zelfs op het toilet, waarom?!

De clou van deze blog? Eigenlijk niets, want ik hoef niet iets te veranderen. Ik ben me bewust van het feit dat ik eigenlijk alleen ‘niks’ doe onder de douche of als ik slaap (zelfs als ik naar mijn werk fiets, luister ik naar de radio). Die telefoon dus. Die gaat ook mee naar het toilet, maar echt, waarom? Om blogjes te lezen, blogjes te typen soms zelfs. En dat terwijl ik ook een tijdschrift of boek op het toilet heb liggen en dat eigenlijk veel leuker is. Of in ieder geval, meer ontspannen. Denk ik. Want die telefoon, daar zit ook Whatsapp op en komt ook mijn mail op binnen. Waarom tijdens een toiletbezoek druk zijn met anderen? Ik neem mijn telefoon sinds een paar weken dus vaak expres niet meer mee naar het toilet.

Lees ook:  Tag: It's weekend

Sowieso heb ik hem ALTIJD op stil staan. Nou ja, behalve als ik een belangrijk telefoontje verwacht, maar dat komt niet zo heel vaak voor. Neemt niet weg dat ik hem nog steeds ontzettend vaak in mijn handen heb. Zelfs overdag als ik druk ben met de kindjes. Om foto’s te maken of foto’s te delen. Of om te whatsappen. Maar met mate. Ik bedoel: als ik druk ben met de kindjes, met spelen of lezen of gewoon lekker knuffelen, dan doe ik alleen dat. Niet niks, maar gewoon dat: genieten in het moment. Van de kindjes.

Ik vind het prima zo, maar soms, heel soms, vind ik dat het wel even minder mag. Dat ik best een kwartier op de bank kan gaan zitten en voor me uit mag staren, dat dat niet zonde van mijn tijd is, maar dat niks-doen ook wel eens lekker is. Wie weet ga ik deze uitdaging nog eens met mezelf aan, ooit.

8 Antwoorden

  1. marijana

    Telefoon erg handig en leuk (whats app, foto’s maken en delen) Maar soms ook wel erg inderdaad die telefoon :s zeker als Stenn zegt ‘papa/mama leg even de telefoon weg’ ….
    Het is ook een van de redenen waarom ik geen facebook meer heb. Het altijd bezig zijn met anderen. Ik was er klaar mee!!! En ik ben er zo blij mee. Mis het niet. Geeft me meer rust en tijd. Tijd voor opruimen/huishouden, niksen, tijdschrift lezen, knuffelen/spelen met Stenn. En straks de baby.
    Heerlijk!! Ik geniet 🙂

    • Gwen

      Erg he, Olivia vraagt dagelijks wel een keer: “Mama, is telefoontje nou?” Doelend op de mijne, oeps! Ik Facebook echt ook amper nog, maar beheer de blogfanpage en de pagina van mijn werk, dus heb mijn profiel nog wel nodig. Hoe gaat ie met jou en de baby? Je hoeft niet zo lang meer toch?

  2. Anita Willems

    Via het Moederfront kwam ik op je blog terecht en ben je gaan volgen.
    Wat je beschrijft is heel erg van deze tijd, ook het knagende gevoel erbij dat het wel leuk is, maar het geen voldoening geeft.
    Mijn verlengstuk is de ipad. Die gaat ook wel mee naar het toilet.
    Overigens denk ik dat het ook goed is om op het toilet juist niét een tijdschrift te gaan lezen, maar juist even niets doen. Niets anders dan voor je uitstaren (en ontdekken dat je weer een verjaardag vergeten bent ;-))

    Groeten Anita
    (Anita’s dagboek)

  3. Janske

    Heel herkenbaar. .. Ik zit echt de hele dag op mijn telefoon. .. Dat moet echt minder. .. Maar het OS echt een verslaving.

    • Gwen

      Erg zijn we he. Maar weet je, onze kindjes groeien hiermee op – die zijn vast nog erger straks haha.

  4. Toppen en Dalen

    Heel herkenbaar al kan ik soms heel soms wel eens even mezelf betrappen op wat gestaar in de verte… maar echt niets doen, komt maar weinig voor.

  5. marijana

    Met mij gaat het goed!!! Morgen alweer 30wkn. Nog twee weekjes werken en dan verlof. Ietsie eerder omdat stenn 19april 4jr wordt en ik het fijn vind om hem zelf dan naar school te brengen enzo….
    Begin juni verwachten we broertje beeb :):)
    Lijkt nog zo ver weg…. maar stiekem toch al wel dichtbij… ben zo benieuwd!!

  6. marlies

    tgoh, ik denk dat veel mensen het herkennen. Ikzelf ook. Maar af en toe word ik ook gek van die telefoon en die I-pad. Ik las ergens eens dat ouders die veel met sociale media bezig zijn, met hun gedachten minder bij hun kinderen zijn en dat de kinderen dat ook voelen. Wat er ook van zij, sindsdien is de regel bij ons thuis dat smartphones, gewone telefoons en I-pads niet meemogen aan tafel. Dat lijkt me alvast een mooi principe voor als onze kindjes (nu nog klein) pubers worden en zelf de hele tijd zouden gaan SMS-en en zo… Er stond in een Belgische krant dit weekend een stukje over JOMO: Joy of missing out, in de plaats van de FOMO (fear of missing out, als we te lang onze facebook of bloglijst niet meer checken). Ik heb van beiden last: soms een dwangmatige routine om dagelijks mee te zijn met alles, en tegelijkertijd heb ik er zo’n hekel aan dat ik hieraan heel veel nuttige tijd ‘verspil’ en voel ik me ‘fier’ dat ik niet meedoe met elke hype op het internet. Niet dat ik dan in de zetel voor mij uit zou zitten kijken, maar ik blijf het gevoel hebben dat een boek lezen ‘nuttiger’ is dan al schermlezen…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.