Verdriet tonen aan je kinderen

geplaatst in: Opvoeding | 2

Een tijdje terug was ik verdrietig ergens om, maar hield mijn tranen bewust in als ik met de meiden bezig was. Olivia is een gevoelig meisje en ik merkte direct aan haar dat ze doorhad dat ik niet lekker in mijn vel zat. Haar vertellen dat het goed kwam en dat papa’s en mama’s soms ook verdrietig kunnen zijn vonden we voldoende. Tranen met tuiten huilen in het bijzijn van je kinderen hoeft van mij niet. En natuurlijk, soms gebeurt dat gewoon – verdriet is nu eenmaal niet altijd te onderdrukken, maar in dit geval kon ik het prima (deels!) verborgen houden voor de kindjes.

Emoties tonen, met mate

Het leven is niet alleen maar rozengeur en maneschijn. Blijdschap, vreugde, verdriet, ruzie, het hoort er allemaal bij. En een kind hoort ook met allemaal kennis te maken denk ik. Alleen de mate waarin, dat verschilt nogal. Ruzie hebben Joost en ik gelukkig amper, maar als we het hebben (hoewel het eerder een meningsverschil dan ruzie is) zorgen we ervoor dat de kindjes hier zo min mogelijk van mee krijgen. Of dat gezond is? Vind ik wel. Ze wéten en merken heus wel dat er iets is als wij het niet met elkaar eens zijn, maar dit uitpraten en onze stem verheffen hoort volgens ons nu eenmaal niet in het bijzijn van de kinderen. Luidruchtig ruzie maken als ze slapen trouwens ook niet. Een kind hoort niet bang onder de dekens naar ruziënde ouders te hoeven luisteren. Maar zoals gezegd: dat is hier gelukkig niet aan de orde.

Lees ook:  Weer lekker spelen

Blijdschap en vreugde daarentegen delen we wel open en bloot. Verdriet hangt er een beetje tussenin. Je wilt en kunt het niet volledig wegstoppen maar het is zo’n intense emotie dat je je kind hier liever niet in mee wilt slepen. Wij niet althans.

Een grens trekken

Het is belangrijk emoties te leren kennen, te leren hoe hiermee om moeten gaan. Juist door ze te zien! Maar, er is een grens. Het is alom bekend dat kinderen fantasierijk zijn, ze kunnen met het verhaal aan de haal gaan. De emotie op zichzelf betrekken. Denken dat zij de schuld zijn van je verdriet. Dit lijkt ver gezocht maar helaas is het dat niet.

Om terug te komen op de titel van dit blogje, verdriet tonen aan je kinderen, zou ik zeggen: ja, maar met mate. Kinderen voelen dingen vaak feilloos aan. Vertel dat het oké is om je soms verdrietig te voelen, vertel waarom jij je verdrietig voelt (en dit hoeft heus niet altijd de waarheid te zijn, tegen je 2-jarige zeggen dat je huilt omdat er iemand dood is is nogal abstract – een leugentje om bestwil past hier beter lijkt me). Praat erover, maar niet te vaak en niet te veel. Kinderen gaan vaak snel weer verder met iets anders en dat is prima, want hoewel verdriet erbij hoort moet een kind ook gewoon kind kunnen zijn!

2 Antwoorden

  1. Leonie van Mil

    Hele moeilijke situaties zijn dit. Ik heb in de kinderopvang gewerkt op een babygroep (0-2 jaar). Ten tijde van mijn miskraam was ik nog wel eens verdrietig en kon ik uit het niets huilen. Soms gebeurde dat ook spontaan op de groep. Je zag kinderen meteen een soort van bezorgd kijken. Hoe jong ze dus ook zijn. Ze voelen het inderdaad. Ik liep dan altijd meteen van de groep af en liet mijn taken even door een collega overnemen. Ik wilde de kinderen niet van streek maken. Toch denk ik ook wel dat het goed is als kinderen leren hun emoties niet op te kroppen. Want opgekropte emoties komen er op den duur altijd in meervoud uit. Dus als de kinderen zelf boos of verdrietig waren, liet ik hen wel weten dat het goed was om even boos te zijn. En hen natuurlijk te troosten. Want dat is ook wel zo fijn.

    • Gwen

      Mooi gezegd, ze pikken inderdaad snel van alles op. Maar emoties horen erbij. Ik vraag ook vaak aan Olivia waarom ze boos os verdrietig is en zeg dan dat ze wel even mag huilen. Meestal is ze hier zo verbaasd van ofzo dat het al snel stopt. Het evenwicht zoeken is het belangrijkst 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.