Smartphoneverslaving

geplaatst in: Gezinsleven, Opvoeding | 2

Het is een feit, ik kan er niet meer omheen. Ik ben verslaafd aan mijn smartphone. En niet alleen ik, jij waarschijnlijk ook. En manlief. En mijn kindjes. En vooral dat laatste vind ik eigenlijk een heel ernstige zaak. Ik vraag me alleen af: is dat wel te voorkomen in onze huidige maatschappij? Is het niet ‘gewoon’ het met de tijd mee gaan?

Swipen en liken

Surfen, swipen en liken. De hele dag. Ik ben schuldig. Nee dit klinkt slechter dan het is, ik heb mijn telefoon namelijk wél altijd in de buurt liggen, maar kijk er niet de hele dag naar. Elk uur een minuut of vijf denk ik? Of nee, langer. Soms. Afijn, ik weet heus wel dat ik vergroeid ben met dat ding. Dat ik om de haverklap door mijn feed op Instagram en Facebook scrol, mijn (blog)mail check en mijn eigen foto’s zit terug te kijken. Niet voor niets konden de meiden al voor ze één waren swipe-bewegingen maken en zijn niet alle likes die ik op bovengenoemde social media achterlaat van mijn hand. Quinn kan er ook wat van 😉

En op zich denk ik: alles waar té voor staat is slecht en alles met mate is oké. Tot ik dit artikel las laatst en me afvroeg of we niet echt een serieus probleem hebben – juist omdat onze kindjes hier ook al zoveel van mee krijgen? Ik wéét dat ik bewust telefoonvrije momenten heb, dat ik als ik praat met de meisjes niet tegelijkertijd op mijn telefoon kijk. Dat ik vooral langs allerlei zaken scrol als zij lekker zelf aan het spelen zijn. Maar toch, het knaagt soms – want niet voor niets glundert mijn kleinste moppie van oor tot oor als ze mijn smartphone op de bank vind. “Een schat, wauw, helemaal van mij.” denkt ze. Of iets in die trant.

Lees ook:  Lief Dagboek #33
Filmpjes kijken en foto’s zien

Enerzijds is het onze eigen schuld, want hoe handig is het om iets dat zoveel aandacht trekt in te zetten als je je kindje tot stilte wilt manen of heel even van een kop warme koffie wilt genieten? Foto’s kijken, een filmpje op YouTube of Netflix aanzetten, het is zo gepiept en zeker Olivia is goed af te leiden op deze manier. Geen vaste prik, de schermtijd is best wel beperkt hier in huis, maar handig is het wel. Soms.

Mijnlevenalsmama | Smartphoneverslaving

Dus ja, die smartphoneverslaving van mij draag ik over aan mijn kindjes. En terwijl ik dit blogje schrijf denk ik: het is prima. Het is 2016, ze groeien op in een hele andere maatschappij dan dat ik opgegroeid ben en de digitale ontwikkeling hoort erbij. Neemt overigens niet weg dat ik mezelf wel regelmatig ‘uitdaag’ de smartphone links te laten liggen en we alle vier veel en veel meer tijd zonder dan mét de geliefde schermen doorbrengen 🙂

2 Antwoorden

  1. Nicole

    Ja schuldig! Al weet mijn dochter nog niet te swipen en dergelijke. Ben ik best blij mee haha. Maar mijn telefoon is echt een schat voor haar al beseft ze zich ook dat het mijn schat is ????

  2. Nathalie

    Ik denk dat als je andere dingen ook aanbiedt, het allemaal wel mee kan vallen. Maar het is wel een feit dat in deze tijd mensen enorm verslaafd zijn aan (a)sociale media. Asociaal omdat het bij mij bvb een vriendschap heeft stukgemaakt omdat die persoon er een strijd van maakte op instagram en niet kon verdragen dat ik bvb iets hetzelfde had qua kledij of speelgoed. Dat vind ik sociale media wel heel raar gaan…. hihihi

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.