Het drama dat een kapotte telefoon hebben heet

geplaatst in: Huisvlijt | 3

Er zijn van die dingen die je echt NIET meer wilt maken. Dat je telefoon onder water komt te staan is één van die dingen. Het overkwam mij vorig weekend. Het drama dat een kapotte telefoon hebben heet, want (en nee, ik ben er niet trots op) ik ben verslaafd aan mijn telefoon. Ik miste hem meer dan ik vooraf gedacht had en stiekem toe wil geven 😉 Een kijkje in mijn drama, lees mee!

“Shit hoe zat het ook alweer? Rijst, diepvries, rijst, diepvries. Oké, eerst de accu eruit.”

“Hmm, misschien valt het mee?” (er zat namelijk zon plastic beschermhoesje omheen) “Oh nee, dat is echt wel water wat daar onder mijn accu zit. OMG ik wil janken.”

De tranen springen in mijn ogen …

Ik spreek mezelf streng toe: kop op, het is maar een telefoon. De foto’s staan op SD en volgens mij staan al je nummers op je SIM.

“En al mijn apps dan, ben ik nu alle data kwijt? Moet ik alles opnieuw aanmelden strakjes?”

Al droogdeppende gil ik door de achterdeur naar de buurvrouw die hier ervaring mee heeft en vraag haar hoe het ook alweer zat met de vriezer of rijst (het antwoord luidt: diepvries, lang in de diepvries).

“Lang in de diepvries? Shit nee, dat kan niet. Na het eten strakjes wil ik gewoon weer met mijn mobiel op de bank hangen. En het sporten dan morgen, hoe kan dat zonder muziek?”

“Maar we gaan uit eten straks, dat moest ik op mijn Instagram en Facebook. Verdomme, ik wilde toffe foto’s van het eten en ons gezinnetje maken. Hoe. Moet. Dat. Nu?”

Lees ook:  Fotoboekendrama

Zo laconiek als ik kan licht ik Joost in dat mijn telefoon is verdronken, maar dat hij nu in de vriezer ligt en het vast goedkomt.

Ik barst weer bijna in tranen uit.

“Houd op, doe normaal – het is maar een telefoon!”

We gaan uit eten, ik houd me in en vraag manlief niet om ‘mijn’ foto’s te maken. Dan maar geen sociale update. Slik. We hebben een heerlijke avond, het eten smaakt net zo lekker als altijd. Het enige verschil is dat ik me verveel als Joost met de meiden bij de eendjes is kijken en ik nog een kop koffie drink. Wat moet ik doen ondertussen?!

“Oké, hij ligt inmiddels een paar uur in de vriezer. Proberen?”

“Nee! Even trillen en dan geen beeld meer geven is nooit goed. Googlen dan maar: rijst? Ja rijst!”

Ik druk mijn telefoon diep in een pot rijst, leg de accu ernaast en prop mijn SIM in de werktelefoon van Joost. OMG wat heerlijk! Even ‘snel’ de belangrijkste apps erop zetten en gaan.

“En nu, wat als hij morgen nog niet werkt? Niet aan denken, eerst afwachten. Je kunt het! Het is maar een telefoon hé?!”

3 Antwoorden

  1. Yvonne

    Oh vreselijk lijkt me dat… Maar toch zet het me aan het denken: wat deden we voor de smartphones eigenlijk? Ik kan me nl niet herinneren dat ik me altijd kapot verveelde. 😉

  2. Yvonne

    Ironisch genoeg noemde ik jouw artikel vandaag op mijn blog en viel mijn telefoon dinsdag kapot. Nu moet ik ook een nieuwe kopen. Balen! Maar ook ik kan niet zonder.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.